Auteur Magda van Dijk-Rijneke

zie ook uitgeverij Elmar

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVan jongs af aan ben ik een leeswolf geweest. Verhalen, sprookjes, saga’s, legendes en de kinderbijbel hadden dan ook mijn voorkeur. Graag las ik allerlei verhalen over ontdekkingsreizigers, geschiedenis en oude culturen. Ook hadden de verhalen van mijn grootouders en tantes mijn belangstelling.

Vele uren verbleef ik in de bibliotheek en “later als ik groot was” wilde ik natuurlijk een eigen bibliotheek.

 

In de loop der jaren kreeg ik in toenemende mate belangstelling voor boeken die over het leven gingen en in het bijzonder over de psychologische, filosofische en spirituele aspecten ervan. Als dertiger kwam ik in een identiteitscrisis terecht. Allerlei vragen stormden op mij af.
Wie ben ik en wat wil ik met mijn leven? Er moet toch meer zijn dan alleen dat wat ik deed?
Ik wilde meer en vooral met mensen werken. Al wist ik niet wat. Natuurlijk raadpleegde ik talrijke boeken om te ontdekken wie ik was en wat ik zou kunnen gaan doen.
Drie jaar lang was ik aan het zoeken, totdat ik een advertentie onder ogen kreeg waarin stond: Cursus Handleeskunde. Het was alsof er een flits door mij heen ging, als het ware een herkenning: “Dit is het, dit is wat ik ga doen!”

Natuurlijk wist ik niets van Handleeskunde af en ook niet wat het allemaal inhield. Als een spons begon ik aan deze boeiende studie. Nog nooit had ik van karma gehoord en helemaal niet over je ware zelf. Drie jaar lang studeerde ik met vol enthousiasme en waarachtig in die richting lagen mijn talenten. Ik leek er wel voor geschapen……!

 

Nu kan ik buigen op een meer dan 29 jarige praktijkervaring. Heb wel duizenden handen geanalyseerd. Geef opleidingen in de Handleeskunde, waartoe De School der Universele Handleeskunde is opgericht. Door onderzoek en vele jaren studie heb ik me zoveel informatie en inzichten eigen gemaakt, dat ik het noodzakelijk vond om een modern boek met de nieuwste inzichten te schrijven. Dit was nodig omdat vele boeken over Handleeskunde nog steeds legio verouderde begrippen bevatten en helaas niet door de auteurs worden aangepast.

 

Door mijn calvinistische opvoeding heb ik soms geworsteld met de vraag of mijn werk niet ‘zondig’ was. Echter op een ochtend werd ik wakker en wist ik het antwoord:
We hebben allemaal een weg te begaan en moeten daarbij onze bestemming vinden. Maar als er een hulpmiddel bestaat die ons daarbij zou kunnen helpen, welk kompas is wonderbaarlijker dan waar naar je eigen hand verwijst?
Na dit weten was ik gelukkig.

 

Ik zie Handleeskunde als een dynamische, empirische wetenschap die met zijn tijd meegaat en ik bestudeer de vele bronnen en publicaties hierover regelmatig om up-to-date en vooral om kritisch te blijven. Naast de Handleeskunde zelf heb ik mij ook gespecialiseerd in de psychologie ervan.
Het meest fascinerende van handen lezen zijn voor mij de levensverhalen. De verhalen van mensen die, door een bepaalde (verdrietige) ervaring, ergens weer bovenop zijn gekomen. De verhalen van de pogingen die zij ondernomen hebben om zichzelf te verbeteren of zich ergens van los te maken. De processen om op een andere manier verder te kunnen en de successen die zij behaald hebben, hun vreugde en hun geluk. Ik ontdekte dat veel mensen tegen hun natuur en talenten ingingen en daardoor lusteloos, ziek of depressief werden.
Daarom zie ik het als een eer om anderen van deze boeiende materie deelgenoot te maken om zo op die manier mensen een beetje te steunen op hun levenspad.
Ik zeg altijd maar zo:

 

“Ken je je hand, dan ken je jezelf en niemand kan je nog iets wijsmaken”

Translate »